Een overdosis Bart

De makers van We Sing schamen zich er niet eens voor: het populaire PlayStation-karaokespel SingStar is gekopieerd naar de Nintendo Wii. In het midden van het beeld speelt een videoclip, daarop bevinden zich de behalen toonhoogtes en onder en bovenin staan de kenmerkende witte balken met songteksten. Aan het einde van een nummer krijg je een beoordeling en zelfs het scherm waarin je een liedje selecteert, is rechtstreeks gejat uit SingStar. Met andere woorden: de basis van We Sing staat als een huis.

Een karaokespel staat of valt natuurlijk met de muziekselectie. En wonderwel zit die snor, voor het eerst in het bestaan van de Wii. We Sing biedt de nummers van de echte zangers met de originele videoclips. Andere Wii-spellen die zich uitgeven als karaokeverzameling kun je meteen aan de kant schuiven.

Jong en oud kunnen hun stembanden op de proef stellen met bijvoorbeeld Viva la Vida van Coldplay, Mercy van Duffy en Broken Strings van James Morrison en Nelly Furtado. TMF-publiek wordt op de wenken bediend met onder andere Lady Gaga's Pokerface of The Fear van Lily Allen, en voor de gekke noot Aqua's enorme puberhit Barbie Girl.

Ook aan oudere generaties is gedacht. Met bijvoorbeeld Don't Go Breaking My Heart, Karma Chameleon, Take Me Home Country Roads en Every Breath You Take heeft het spel een flinke portie golden oldies in handen. Meng het geheel af met songs als Wannabe van de Spice Girls, Sing It Back van Moloko, I'd Do Anything For Love van Meatloaf en je hebt een tracklist waar de concurrentie groen van ziet.

Standaard wordt het spel geleverd met twee microfoons en een aansluiting voor nog twee exemplaren. Met vier spelers zingen; een primeur in gamesland. Ze galmen niet zo lekker als bij het grote voorbeeld, maar desondanks is We Sing, hoe schaamteloos ook, misschien wel hét familiespel voor de Wii van dit jaar.

We Sing, Nintendo Wii, 1-4 spelers, 12 jaar en ouder

Origineel geschreven voor het Dagblad van het Noorden van 9 december 2009

Loading mentions Retweet

Het geldt voor dvd's, boeken en games: de belangrijkste titels verschijnen voor de feestdagen. Dat geldt ook voor de opvolger van Koehandel, een bijna niet aan te slepen kaartspel waarin je op dieren biedt en ze verhandelt met je tegenstanders. En dus testten we Koehandel Master grondig.

Iedere speler, van twee tot zes in totaal, draait om beurt een dierenkaart van een gedekte stapel open. Daarna is 'ie veilingmeester. Andere spelers brengen biedingen uit en de veilingmeester verkoopt het dier, of geeft het geboden geld aan de hoogste bieder en neemt het dier zelf in zijn collectie. Van elke diersoort zijn vier kaarten en er moet worden onderhandeld totdat iedereen kwartetten heeft.

Dat onderhandelen stond in het eerste spel van Koehandel al als een huis: spelers schuiven een gelijksoortig dier naar voren en leggen blind een stapel geldkaarten neer. Wie meer biedt, krijgt de dieren. Ook geldbedragen wisselen van eigenaar. De opvolger Master voegt twee elementen toe.

Er zijn stamboekdieren, waarbij de veilingmeester een kaartenaantal eist. Zo'n prijswinnaar bovenop een kwartet biedt een vernietigende puntencombinatie, maar zo'n kaart verruilt niet meer van eigenaar – in de praktijk houdt de veilingmeester 'm dus vaak zelf. Leuker zijn de rattenkaarten. Als je daarvan een kwartet hebt, moet je een ander eigen kwartet vernietigen. Je legt geld bij om de rattenkaart door te schuiven of accepteert de kaart en daarbij behorende geldstapel. Wie ratten wil kwijtraken, moet een hoger bedrag op tafel leggen dan de 'tegenbieder' en dat kan financieel flink pijn doen.

Koehandel heeft de nieuwe elementen niet nodig, maar ze maken er wel een venijniger spelletje van. Leuk is dat het spel nu ook met twee spelers is te doen. Daarnaast blijft het ijzersterke karakter van het spel behouden; een ideale mix van tactisch met geld omgaan, schatten hoeveel de tegenstander heeft, bieden en bluffen. Met familie of met vrienden: Koehandel Master is weer een aanrader van jewelste.

Koehandel Master, 2-6 spelers, €14,99 (10+)

Geschreven voor Dagblad van het Noorden van 25 november 2009

Loading mentions Retweet

De grondleggers van de eerste spelletjes zouden zich omdraaien in hun graf. In het bordspel Hacienda bouw je eigen stukken land en dierenkuddes uit zonder dat je ook maar iets te maken hoeft te krijgen met je tegenspelers. Ja, je kan ze dwarszitten en hun territorium afsnijden, maar het is handiger je te concentreren op je eigen imperium.

Op het speelbord met twee verschillende zijden, staan honderden kleine zeshoekjes. De meeste zijn geel en staan voor onbewerkte grond, een paar tonen landschapsoorten van waaruit je landerijen en kuddes kan beginnen. Sluit er zoveel mogelijk op elkaar aan en je harkt de punten binnen.

Hacienda zou geen modern Duits bordspel zijn als daar niet wat haken en ogen aan zaten. Zo krijg je elke beurt drie acties die je moet afwegen. Koop je diersoorten? Koop je land? Ga je land of dieren plaatsen? Misschien is het wel een goede zet om te investeren in een waterplas die ervoor zorgt dat de dieren er omheen flink extra punten cashen.

Maar nu komt ie: de puntentellingen komen niet op vaste momenten. Er zijn er twee: een als alle landen zijn gekocht en een als alle dieren zijn gekocht. Het is aan de spelers om op die momenten voorbereid te zijn. Scoren kan op allerlei manieren: bezit zoveel mogelijk aansluitingen van kuddes met steden, leg zoveel mogelijk water tussen de kuddes aan, maak het grootste landoppervlakte – bijvoorbeeld. De ene factor levert beduidend meer punten op dan de ander, maar de eindscores liggen in de praktijk verdraaid vaak dichtbij elkaar.

Toch is Hacienda niet echt een spannend spel. Dat is de keerzijde van een bordspel waarin je vooral je eigen ding doet. Geen partystarter dus, wel geschikt voor bij een goed gesprek en een drankje.

Hacienda, bordspel voor 2 tot 4 spelers. 999 Games (8+).

Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden op 20 november 2009

Loading mentions Retweet

Call of Duty Modern Warfare 2, 1-2 spelers, Xbox 360, PlayStation 3 en pc (18+)

Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden op 13 november 2009

Loading mentions Retweet

Hooguit een dag stond nummer één van de Edelsteenlaan in Vinkhuizen, Groningen, te koop. Toen werd het opgekocht door een huisjesmelker die meteen een aanvraag voor kamerbewoning bij de gemeente neerlegde. Dankuwel woningbouwvereniging!

In de kleine reportage van Arien Siertsema voel je de beklemmende situatie waarin de buren zich bevinden.

Origineel geschoten voor DagbladvanhetNoorden.nl en 1TV.

Loading mentions Retweet

Mini Ninjas begint zo clichématig als maar kan: de meesterninja in het dorpje vreest voor een invasie aan kwaadaardige samoerais en stuurt zijn jongste telg op pad. Die heeft immers bijzondere magische gaven en is dus de aangewezen persoon voor de job.

Val nu niet in slaap, want Mini Ninjas gaat op elk ander vlak een stuk origineler te werk. De omgevingen waarin je de tig samoeraikrijgers een pak slaag verkoopt en daarmee verandert in een dier, zijn allereerst ruim opgezet. Je hebt altijd meerdere wegen om te kiezen. Dat geeft de speler ruimte om een eigen tactiek uit te stippelen. Een sluipaanval op de sterkste vijand vanuit hoog gras? Of een groepsaanval vanaf een rots waarmee je alle samoerais tegelijk verrast?

Gaandeweg de kleine twintig levels biedt Mini Ninjas steeds meer variatie, maar het is aan de speler op die op te pakken. Niemand dwingt je om andere ninja's te bevrijden – waarmee je kan spelen – of om op pad te gaan naar shrines die nieuwe aanvallen mogelijk maken, maar het spel stuurt je er wel subtiel naartoe. Als je dan de gave behaalt om de tegenstanders in slow motion te zetten, voelt het als je eigen verdienste.

Het spel maakt goed gebruik van de omgeving. Je kunt in fruitbomen hangen of een visje hengelen (om je levensenergie bij te vullen) en met behulp van een magische spreuk verander je in allerlei diersoorten, die geurige bloemen waarnemen. Als je vervolgens recepten koopt, kun je die bloemen gebruiken voor brouwsels waarvan je voordeel hebt.

Mini Ninjas blinkt eigenlijk nergens in uit, maar met de toenemende aanvalsmogelijkheden groeit het spel. In vrijheid cartooneske samoerais degraderen tot dieren is een bijzonder leuke bezigheid. Kom maar op met dat vervolg.

Mini Ninjas, actiespel, 1 speler (7+)

Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden op 23 oktober 2009

Loading mentions Retweet

O, de romantiek van het aloude Triviant of Trivial Pursuit. Dat grote donkerblauwe spelbord is amper voor te stellen zonder koude buitentemperatuur, haardvuur en drie familiegeneraties om tafel. Als thuisroken niet uit de gratie was geraakt, zag je de walmen het zicht in de huiskamer vertroebelen.

Trivial Pursuit Team is toch even anders. Het spelbord van de jongste telg uit de reeks kennisquizzen is niet alleen roodoranje van kleur, maar is ook klein. Tweederde van een A4'tje, om precies te zijn. Dat heeft een reden: Trivial Pursuit Team speel je met twee partjes die elk een team representeren.

Het idee is nog steeds bijna gelijk: de teams geven om beurten aan over welk onderwerp ze een vraag willen beantwoorden: sport, natuur, cultuur, geschiedenis, aardrijkskunde of amusement. Er zijn eveneens zes soorten vragen: Noem er zes spreekt voor zich, makkelijk of moeilijk, meerkeuze en individueel of teamantwoord laten zich raden.

Pittiger zijn de drie vragen die je over één (cryptisch) omschreven thema moet beantwoorden, maar de meest genadeloze is de variant waarop je stellingen moet bevestigen of ontkrachten. Bij een fout antwoord worden de behaalde punten direct weggestreept. Het aantal punten dat je uit de vragen haalt, is het aantal stappen dat je verder kan op het spelbord.

De balans in de vragen trekt soms flink scheef. De meerderheid vergt een flinke dosis algemene kennis, maar in één van de twaalf kaartensets mag je zowel de hoofdsteden van Nederlandse provincies opratelen als de personages raden uit het beperkt verkochte computerspel Shadow of the Colossus. Trek twee keer een makkelijke kaart als team en de overwinning lonkt.

Dat is het grootste gebrek aan Trivial Pursuit Team. Omdat het niet werkt met een finishlijn, maar met een vast aantal rondes, werkt het niet toe naar een climax. Behalve als je de laatste rondes nog erg dichtbij elkaar ligt, is het spel niet erg spannend. Ook de regels konden duidelijker. Zo laat de handleiding in het midden of je een individuele vraag daarna nog maar voorleggen aan het team. Als het op teamspel aankomt, blijft 30 Seconds voorlopig de aanrader.

Trivial Pursuit Team, vanaf 4 spelers (12+)

Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden vrijdag 16 oktober 2009

Loading mentions Retweet

De voorzet is in FIFA 10 geen heilig middel om een bal in het netje te tikken. Kon je in vroegere voetbalspellen nog wel eens een bal klakkeloos voor het doel trappen, nu moet je een messcherpe timing beheersen om een bal bij de naar voren gerende spits te bezorgen. Speel de bal net te vroeg en er staat een verdediger in de weg. Maar wees net iets te laat en andere verdediger blokkeert de schietrichting van je spits met één voetje, waardoor de bal opwipt en over het doel vliegt.

Maak kennis met misschien wel de belangrijkste uitvinding in het voetbalspel sinds de invoering van club- en landenlicenties: in FIFA 10 kun je voor het eerst vrijuit bewegen. Het klinkt absurd, maar voor oktober dit jaar kon je in voetbalsimulaties slechts acht of zestien kanten op lopen.

Dat FIFA het anders doet, merk je bij elke balaanname. Een stap teveel de verkeerde kant op en je stuit op een been van de tegenpartij. In het centrum van het veld waar doorgaans veel middenvelders verzamelen, levert een onzorgvuldige bal meteen een flipperkast op. Ook de dieptepass luistert nauwer dan ooit. Het is een gave die niet linea recta bij een anders geklede verdediger in te leveren.

Een lang verhaal kort: FIFA 10 is het beste voetbalspel tot dusver. Het spel zet het  grootste minpunt uit voorgaande edities schaamteloos door - het commentaar van Evert ten Napel en Youri Mulder is weer niet om aan te horen - maar dendert ook stevig door op de vorig jaar ingezette kwaliteitsslag.

Het aantal spelmodi is geweldig. Buiten alle competities en toernooien om, kun je aan de slag als coach met volledige toegang tot de transfermarkt, kun je met 10 tegen 10 online voetballen of een persoonlijke carrière opbouwen. Dat laatste zelfs inclusief gedigitaliseerd portret met behulp van een webcam en de FIFA-website. Nieuwe trainingsvideo's leren je de kneepjes van het vak, vrije trappen kunnen al naar gelang worden opgezet op de training en je kan eindelijk met het gelicenseerde Nederlands elftal het veld op.

Leuk is ook de vorig jaar gestarte modus waarin je bepaalde buitenlandse competities op de voet volgen met de realiteit. Steven Gerrard geblesseerd? Dan ook in FIFA. Het is maar een marginaal onderdeel van de gigantische spelervaring, maar het feit dat de Eredivisie ontbreekt in die realiteitsmodus, laat toch weer wat te wensen over voor volgend jaar.

Toch, het is meer een luxeprobleempje. Zoiets als een betere reservekeeper wensen. FIFA 10 is geweldig in de breedte, heeft ongekend veel diepgang en laat zich door geen concurrent uit de weg slaan. Een echte kampioen.

FIFA 10, getest op Xbox 360, 1-4 spelers, 2-20 online spelers

Loading mentions Retweet

Een scène uit Batman Arkham Asylum: je sluipt naar een hoekje in een grote ruimte. Activeert een scan waarmee je al het boeventuig in één oogopslag traceert. Je slaat je haak uit en zoeft naar een beeld dat aan de muur hangt. Je hangt aan het standbeeld, grijpt het slachtoffer onder je vast en knoopt ’m op. Je slingert naar een ander standbeeld. Vanaf daar zweef je recht op een bewapend doelwit af, die je met een welgemikte trap vanuit de lucht op de grond uitschakelt. En de hartslag daalt weer.

Batman heeft eindelijk het actiespel gekregen dat hij verdient. Gebaseerd op de gelijknamige strip, begint Arkham Asylum met de insluiting van Joker in een gesticht. Maar… het blijkt voorbedacht. Joker heeft voor de actieheld een kat- en muisspel uitgestippeld.

Arkham Asylum is een adembenemend sferisch decor. De spierbonk met de puntoren kan er vrij bewegen, maar het eiland ontvouwt zich pas echt in de verhaallijn. Via een nieuwe gadget kun je nét dat roostertje naar een ander gebouw openen.

Ontdekken beslaat een groot deel van Batman. De makers hebben er niet voor gekozen elke ruimte te overladen met vijanden. Dat is een gedurfde keuze, omdat het knokken fantastisch is uitgewerkt. Vooral als je allerlei acties hebt aangeleerd is elke vechtpartij een feestje. Maar Joker speelt het venijniger. Door rustige tussenmomenten word je keer op keer meegesleurd naar een enorme verrassing. Het moment dat Batman oog in oog staat met zijn eigen angsten is er een om niet te vergeten.

Wie nog meer wil, krijgt meer. Verspreid door het hele spel ligt naslagwerk voor de fan, er zijn bonusmissies waarop je de hoogste score kan neerzetten en er wachten tientallen raadsels van The Riddler. Boven één raadsel staat hoe dan ook geen vraagteken: Batman Arkham Asylum is een geweldige, beklemmende spookhuisrit.

Batman Arkham Asylum, Xbox 360, PlayStation 3 en pc; 1 speler (16+)

Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden op 2 otkober 2009

Loading mentions Retweet