Een overdosis Bart

Hooguit een dag stond nummer één van de Edelsteenlaan in Vinkhuizen, Groningen, te koop. Toen werd het opgekocht door een huisjesmelker die meteen een aanvraag voor kamerbewoning bij de gemeente neerlegde. Dankuwel woningbouwvereniging!

In de kleine reportage van Arien Siertsema voel je de beklemmende situatie waarin de buren zich bevinden.

Origineel geschoten voor DagbladvanhetNoorden.nl en 1TV.

Mini Ninjas begint zo clichématig als maar kan: de meesterninja in het dorpje vreest voor een invasie aan kwaadaardige samoerais en stuurt zijn jongste telg op pad. Die heeft immers bijzondere magische gaven en is dus de aangewezen persoon voor de job.

Val nu niet in slaap, want Mini Ninjas gaat op elk ander vlak een stuk origineler te werk. De omgevingen waarin je de tig samoeraikrijgers een pak slaag verkoopt en daarmee verandert in een dier, zijn allereerst ruim opgezet. Je hebt altijd meerdere wegen om te kiezen. Dat geeft de speler ruimte om een eigen tactiek uit te stippelen. Een sluipaanval op de sterkste vijand vanuit hoog gras? Of een groepsaanval vanaf een rots waarmee je alle samoerais tegelijk verrast?

Gaandeweg de kleine twintig levels biedt Mini Ninjas steeds meer variatie, maar het is aan de speler op die op te pakken. Niemand dwingt je om andere ninja's te bevrijden – waarmee je kan spelen – of om op pad te gaan naar shrines die nieuwe aanvallen mogelijk maken, maar het spel stuurt je er wel subtiel naartoe. Als je dan de gave behaalt om de tegenstanders in slow motion te zetten, voelt het als je eigen verdienste.

Het spel maakt goed gebruik van de omgeving. Je kunt in fruitbomen hangen of een visje hengelen (om je levensenergie bij te vullen) en met behulp van een magische spreuk verander je in allerlei diersoorten, die geurige bloemen waarnemen. Als je vervolgens recepten koopt, kun je die bloemen gebruiken voor brouwsels waarvan je voordeel hebt.

Mini Ninjas blinkt eigenlijk nergens in uit, maar met de toenemende aanvalsmogelijkheden groeit het spel. In vrijheid cartooneske samoerais degraderen tot dieren is een bijzonder leuke bezigheid. Kom maar op met dat vervolg.

Mini Ninjas, actiespel, 1 speler (7+)

Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden op 23 oktober 2009

O, de romantiek van het aloude Triviant of Trivial Pursuit. Dat grote donkerblauwe spelbord is amper voor te stellen zonder koude buitentemperatuur, haardvuur en drie familiegeneraties om tafel. Als thuisroken niet uit de gratie was geraakt, zag je de walmen het zicht in de huiskamer vertroebelen.

Trivial Pursuit Team is toch even anders. Het spelbord van de jongste telg uit de reeks kennisquizzen is niet alleen roodoranje van kleur, maar is ook klein. Tweederde van een A4'tje, om precies te zijn. Dat heeft een reden: Trivial Pursuit Team speel je met twee partjes die elk een team representeren.

Het idee is nog steeds bijna gelijk: de teams geven om beurten aan over welk onderwerp ze een vraag willen beantwoorden: sport, natuur, cultuur, geschiedenis, aardrijkskunde of amusement. Er zijn eveneens zes soorten vragen: Noem er zes spreekt voor zich, makkelijk of moeilijk, meerkeuze en individueel of teamantwoord laten zich raden.

Pittiger zijn de drie vragen die je over één (cryptisch) omschreven thema moet beantwoorden, maar de meest genadeloze is de variant waarop je stellingen moet bevestigen of ontkrachten. Bij een fout antwoord worden de behaalde punten direct weggestreept. Het aantal punten dat je uit de vragen haalt, is het aantal stappen dat je verder kan op het spelbord.

De balans in de vragen trekt soms flink scheef. De meerderheid vergt een flinke dosis algemene kennis, maar in één van de twaalf kaartensets mag je zowel de hoofdsteden van Nederlandse provincies opratelen als de personages raden uit het beperkt verkochte computerspel Shadow of the Colossus. Trek twee keer een makkelijke kaart als team en de overwinning lonkt.

Dat is het grootste gebrek aan Trivial Pursuit Team. Omdat het niet werkt met een finishlijn, maar met een vast aantal rondes, werkt het niet toe naar een climax. Behalve als je de laatste rondes nog erg dichtbij elkaar ligt, is het spel niet erg spannend. Ook de regels konden duidelijker. Zo laat de handleiding in het midden of je een individuele vraag daarna nog maar voorleggen aan het team. Als het op teamspel aankomt, blijft 30 Seconds voorlopig de aanrader.

Trivial Pursuit Team, vanaf 4 spelers (12+)

Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden vrijdag 16 oktober 2009

De voorzet is in FIFA 10 geen heilig middel om een bal in het netje te tikken. Kon je in vroegere voetbalspellen nog wel eens een bal klakkeloos voor het doel trappen, nu moet je een messcherpe timing beheersen om een bal bij de naar voren gerende spits te bezorgen. Speel de bal net te vroeg en er staat een verdediger in de weg. Maar wees net iets te laat en andere verdediger blokkeert de schietrichting van je spits met één voetje, waardoor de bal opwipt en over het doel vliegt.

Maak kennis met misschien wel de belangrijkste uitvinding in het voetbalspel sinds de invoering van club- en landenlicenties: in FIFA 10 kun je voor het eerst vrijuit bewegen. Het klinkt absurd, maar voor oktober dit jaar kon je in voetbalsimulaties slechts acht of zestien kanten op lopen.

Dat FIFA het anders doet, merk je bij elke balaanname. Een stap teveel de verkeerde kant op en je stuit op een been van de tegenpartij. In het centrum van het veld waar doorgaans veel middenvelders verzamelen, levert een onzorgvuldige bal meteen een flipperkast op. Ook de dieptepass luistert nauwer dan ooit. Het is een gave die niet linea recta bij een anders geklede verdediger in te leveren.

Een lang verhaal kort: FIFA 10 is het beste voetbalspel tot dusver. Het spel zet het  grootste minpunt uit voorgaande edities schaamteloos door - het commentaar van Evert ten Napel en Youri Mulder is weer niet om aan te horen - maar dendert ook stevig door op de vorig jaar ingezette kwaliteitsslag.

Het aantal spelmodi is geweldig. Buiten alle competities en toernooien om, kun je aan de slag als coach met volledige toegang tot de transfermarkt, kun je met 10 tegen 10 online voetballen of een persoonlijke carrière opbouwen. Dat laatste zelfs inclusief gedigitaliseerd portret met behulp van een webcam en de FIFA-website. Nieuwe trainingsvideo's leren je de kneepjes van het vak, vrije trappen kunnen al naar gelang worden opgezet op de training en je kan eindelijk met het gelicenseerde Nederlands elftal het veld op.

Leuk is ook de vorig jaar gestarte modus waarin je bepaalde buitenlandse competities op de voet volgen met de realiteit. Steven Gerrard geblesseerd? Dan ook in FIFA. Het is maar een marginaal onderdeel van de gigantische spelervaring, maar het feit dat de Eredivisie ontbreekt in die realiteitsmodus, laat toch weer wat te wensen over voor volgend jaar.

Toch, het is meer een luxeprobleempje. Zoiets als een betere reservekeeper wensen. FIFA 10 is geweldig in de breedte, heeft ongekend veel diepgang en laat zich door geen concurrent uit de weg slaan. Een echte kampioen.

FIFA 10, getest op Xbox 360, 1-4 spelers, 2-20 online spelers

Een scène uit Batman Arkham Asylum: je sluipt naar een hoekje in een grote ruimte. Activeert een scan waarmee je al het boeventuig in één oogopslag traceert. Je slaat je haak uit en zoeft naar een beeld dat aan de muur hangt. Je hangt aan het standbeeld, grijpt het slachtoffer onder je vast en knoopt ’m op. Je slingert naar een ander standbeeld. Vanaf daar zweef je recht op een bewapend doelwit af, die je met een welgemikte trap vanuit de lucht op de grond uitschakelt. En de hartslag daalt weer.

Batman heeft eindelijk het actiespel gekregen dat hij verdient. Gebaseerd op de gelijknamige strip, begint Arkham Asylum met de insluiting van Joker in een gesticht. Maar… het blijkt voorbedacht. Joker heeft voor de actieheld een kat- en muisspel uitgestippeld.

Arkham Asylum is een adembenemend sferisch decor. De spierbonk met de puntoren kan er vrij bewegen, maar het eiland ontvouwt zich pas echt in de verhaallijn. Via een nieuwe gadget kun je nét dat roostertje naar een ander gebouw openen.

Ontdekken beslaat een groot deel van Batman. De makers hebben er niet voor gekozen elke ruimte te overladen met vijanden. Dat is een gedurfde keuze, omdat het knokken fantastisch is uitgewerkt. Vooral als je allerlei acties hebt aangeleerd is elke vechtpartij een feestje. Maar Joker speelt het venijniger. Door rustige tussenmomenten word je keer op keer meegesleurd naar een enorme verrassing. Het moment dat Batman oog in oog staat met zijn eigen angsten is er een om niet te vergeten.

Wie nog meer wil, krijgt meer. Verspreid door het hele spel ligt naslagwerk voor de fan, er zijn bonusmissies waarop je de hoogste score kan neerzetten en er wachten tientallen raadsels van The Riddler. Boven één raadsel staat hoe dan ook geen vraagteken: Batman Arkham Asylum is een geweldige, beklemmende spookhuisrit.

Batman Arkham Asylum, Xbox 360, PlayStation 3 en pc; 1 speler (16+)

Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden op 2 otkober 2009

Nu 'onze' televisiezender 1TV op volle toeren draait, zie je dat de camerajournalisten gemotiveerd zijn om steeds meer interessante, maar ook meer journalistiek gefundeerde, filmpjes te produceren. Soms over pittige kwesties als het boerengevecht tegen de melkprijs, soms over iets luchtigs.

Persoonlijk hoogtepunt is het filmpje dat Arien Siertsema vorige week vrijdag schoot ter ere van het 250-jarige bestaan van het biermerk Guinness. Guinness: al 250 jaar een subliem ongelukje biedt achtergrond over het donkere gerstenat, is lekker vlot gemonteerd, pakt leuke reacties samen en heeft de vrolijkheid die je verwacht.

Op deze pagina blijf je op de hoogte van de laatste 1TV/ DvhN-video's. Trouwens.

De crossbaan in Londen is misschien wel het beste circuit ooit in een racespel. Elke bocht weer stoei je met een razende rallyauto onder je kont, waarbij een stuurfoutje al snel leidt tot een te krap genomen bocht of een te lange slip. Aan de nauwkeurige besturing ligt het niet. Het ligt aan jou.

Rallyspel Colin McRae DIRT2 is volledig om de speler heen gebouwd. Als je een toernooi niet kan winnen, kun je meteen aan de slag met tig andere races. Wie zijn auto pardoes tegen een berg aanstuurt, drukt de replay knop in en spoelt een stuk terug. Er zijn zes moeilijkheidsniveau’s, waarbij Easy slechts iets minder geld oplevert dan het ongelooflijke Hardcore. Geld en punten om te vorderen en andere auto’s te kopen stroomt toch wel binnen. Daar zorgen bonussen en allerlei geinige missies (’rij zo veel mogelijk meters op twee wielen’) wel voor. De prachtige laadschermen zijn tot de nok gevuld met statistieken zodat je weet waar je staat. Aan elk detail is gedacht.

Realistisch is de opzet van DIRT2 niet. Zo neem je als één coureur deel aan alle rallyklassen. In Gate Crasher rijd je bordjes omver om extra tijd te krijgen, in Elimination wordt elke twintig seconden de speler op de laatste plaats uitgeschakeld en in Team Rallycross race je samen voor de punten op benauwde baantjes. Het originele rallyrijden, waarin het circuit voor je wordt uitgelezen en je een zo snel mogelijke tijd moet neerzetten, is bijzaak.

Totdat je in een oude Ford Escort stapt en in de voetsporen van wijlen rallykanon McRae treedt. Win dat toernooi en je wordt getrakteerd op een indrukwekkende in memoriam. DIRT2 heeft er een handje van zijn veertig (overwegend fantastische) circuits volledig uit te melken, maar elke keer als het spel in herhaling valt, komt er een evenement vrij waarin alles iets spectaculairder is. Online racers kunnen helemaal hun hart ophalen. Op dat vlak valt werkelijk alles in te stellen.

DIRT2 is met recht een hommage die elke racefanaat in huis mag halen.

Colin McRae DIRT2, 1 speler, Xbox 360 en PlayStation 3

Origineel geplaatst op 25 september 2009 in Dagblad van het Noorden

Ik mag voor aanvang van het seizoen graag een uurtje of wat gebogen zitten over de statistieken van voetballers uit de Eredivisie om mijn Coach van het Jaar-team samen te stellen. Maar dat het elftal voor het derde opeenvolgende jaar zo goed uitpakt is tamelijk absurd.

De vraagtekens boven sommige spelers, nemen de voetballers zelf weg. Moet ik Jonathan de Guzman nog één ronde de kans geven? Scoort hij er twee. Budget vrijmaken voor een meer lucratieve verdediger dan Nicky Kuiper? Twee goals in twee wedstrijden. Was Dries Mertens een goede keuze? Balletje in het netje. Kat in het bakkie. Na ronde zeven van het lichte voetbalmanagementspelletje sta ik 53ste in het algemeen klassement. En er zijn pak 'm beet 35.000 deelnemers. Ongelooflijk.

Maar nu, na twee rondes de opstelling ongewijzigd gelaten te hebben, is het een kwestie van ontwaken. Mijn team is leuk, maar kan nog leuker. Danny Koevermans verdient misschien niet alleen het vertrouwen van zijn eigen trainer. De Guzman presteert aardig maar gooit een slot op de financiële mogelijkheden. Jon-Dahl Tomasson schiet er bovendien meer in. En hoe gaat AZ verder dit seizoen presteren? Keeper Serio Romero levert al twee ronden geen punten op.

Het blijft een intrigerend spelletje.

Er was eens, of eigenlijk slechts twee jaar gelden, een puzzelspel dat tartte met alle gebaande paden in het genre. Zoals in zoveel spellen, reeg je in Puzzle Quest drie steentjes in een vierkant speelveld aan elkaar om ze te verzamelen. Maar in Puzzle Quest deed je dat niet tegen de klok, maar tegen een computergestuurde tegenstander die om de beurt ook een zet in het speelveld deed. De bewaarde diamantjes werden omgezet tot de munitie voor spreuken waarmee je de tegenstander kon aanvallen - en wie het eerste door zijn levensenergie heen was, verloor. Dat alles ook nog eens ingepakt in een uitgebreid middeleeuws verhaal over veroveringen, prinsessen en intriges. Het succes was overweldigend. Puzzle Quest leefde nog lang en gelukkig.

Je zou dus zeggen dat opvolger Puzzle Kingdoms uitgebreid in de schijnwerpers zou staan. Maar niks daarvan. Het spel is fluisterstil uitgebracht voor de pc, Nintendo Wii en Nintendo DS en vermoedelijk worden andere platformen net zo onopvallend aangedaan. Eigenaardig, want het spel gaat verder waar Puzzle Quest ophield.

Letterlijk. In Puzzle Kingdoms ben je geen anonieme ridder meer, maar begin je als een generaal die legers aanstuurt om vestigingen te veroveren. Die legers kun je zelf samenstellen uit verschillende eenheden die hun eigen aanvallen en sterkte meebrengen. Eigenlijk vervangen ze de levensenergie uit Quest: wie als eerst door zijn soldaten heen is, verliest.

En dat gaat nogal snel. Zonder keuze uit moeilijkheidsniveaus blijkt een verovering van de tweede vestiging (!) al een bittere opgave. Het nieuwe spelmechaniek van Kingdoms laat toe dat je ziet welk soort steentje het veld inkomt als je een drietal wegspeelt. Dat vergt meer strategie dan ooit tevoren en lijkt een opsteker voor elke liefhebber. Maar… de computer combineert de steentjes met zoveel verve (lees: geprogrammeerd geluk) dat je onhoudbaar harde klappen om je oren krijgt. Zelfs als je hebt geïnvesteerd in sterkere ridders en betere spreuken. Dat voelt gemeen, vals, flauw. Het is ontzettend irritant.

Het euvel wordt enigszins ondervangen door een ingebouwde tweespeler-modus. Mens tegen mens is het nieuwe spelmechaniek razend spannend. Maar hoe vaak heb je een tegenspeler bij de hand? Puzzle Kingdoms is alleen leuk voor de meest fanatieke doorzetters die de zestig uur van voorganger Puzzle Quest om een of andere duistere reden met twee vingers in de neus doorkwamen.

Puzzle Kingdoms, puzzelspel, 1-2 spelers, alle leeftijden

Origineel geplaatst in Dagblad van het Noorden op 4 september 2009

Buiten ontwaakt de drukte van de stad
In de verte dendert het al door
Maar de lakens houden mij bezet
Ik geef nog geen gehoor.

http://tmic.fm/ov3uhuiwctj