Noodweer in de auto
Nog dramatischer dan in het eggie. De techniek van een mobiele telefoon-cameralens staat voor niks. Maar wel een fraaie plaat, als ik het van eigen 'werk' mag zeggen.
Verstuurd vanaf mijn iPhone
Die jongen vindt zichzelf veel te interessant...
Weblogger sinds 2003 en redacteur bij Dagblad van het Noorden, freelancer voor Bashers.nl en voormalig hoofdredacteur van jouwXbox360 Magazine. Alsof ik niet genoeg te schrijven heb, houd ik hier ook nog een dump.
Prachtig, en dat voor een Chevrolet
Bo en ik hadden het er in de reclames van het voetbal nog over. De kleur waarin Ford haar fonkelnieuwe Fiesta promoot, Hot Magenta, is ietwat dubieus. In eerste instantie paarsrood, maar als de zon erop schijnt zelfs een tikkeltje roze. Niet wat je noemt beremannelijk.
Het is een trend blijkbaar, want ook Chevrolet presenteert haar gloednieuwe Cruze in paarsrood. Maar... dit is toch wel even een bonk stoerder dan de compacte nieuwe Ford. Opeens valt de merknaam Chevrolet die hier al een tijdje op Daewoo's geplakt wordt, op zijn plaats. De Cruze is optisch het beste tussen wat de Koreanen en Amerikanen gepresteerd hebben. Gedrongen Aziatische lijnen met een lekker agressief Amerikaans smoeltje. De achterkant is dan weer wat behouden, maar het zal me wat. De Cruze vervangt de Nubira en dat was een nette maar alleszins géén bewonderenswaardige auto.
En de Cruze? 'Doemijdiema'. Een Amerikaan. Ik. Stel je voor zeg.
Het is een trend blijkbaar, want ook Chevrolet presenteert haar gloednieuwe Cruze in paarsrood. Maar... dit is toch wel even een bonk stoerder dan de compacte nieuwe Ford. Opeens valt de merknaam Chevrolet die hier al een tijdje op Daewoo's geplakt wordt, op zijn plaats. De Cruze is optisch het beste tussen wat de Koreanen en Amerikanen gepresteerd hebben. Gedrongen Aziatische lijnen met een lekker agressief Amerikaans smoeltje. De achterkant is dan weer wat behouden, maar het zal me wat. De Cruze vervangt de Nubira en dat was een nette maar alleszins géén bewonderenswaardige auto.
En de Cruze? 'Doemijdiema'. Een Amerikaan. Ik. Stel je voor zeg.
Comments [0]
Gereden: een brave Ford Fiesta
De Fiesta was nooit het volumemodel van Ford. In de compacte klasse heeft het Amerikaans-Duitse merk het altijd afgelegd tegen de rakkers van Peugeot, Renault, Opel en Volkswagen, om maar eens wat te noemen. Natúúrlijk poogt Ford het publiek aldaar voor zich te winnen. Dat doen ze met enkele guitige details. De 1.25 motor, het volumeblok waar Ford tachtig procent van de Fiesta's mee uit denkt te rusten in Nederland, is niét zo'n detail.
De 1.25 liter motor maakt een licht rauwe klank maar heeft geen prestaties die daarbij horen. Het blok is de tam voor de auto als speelbal. Geschikt voor rustige rijders die graag een oogje houden op het verbruik, dat dan weer wel. Die rijders zullen ook gebaat zijn met het zachte veercomfort van de auto.
Binnen springt het dashboard in het oog. Het is opgebouwd uit twee futuristisch ogende lagen. Aan de schuin aflopende bovenkant laat de radio zich bedienen, aan de onderkant die ook naar de voorkant van de auto loopt, zijn de knoppen voor de verwarming. Een achteraf ingebouwde radio is niet eens mogelijk in de Fiesta, maar dat maakt met het geluid van de standaardinstallatie niet veel uit. Het geluid is van uitmuntende kwaliteit.
Helaas zijn de materialen van het dashboard niet allemaal even goed. De bovenkant van het dash kan ingedrukt worden en is lekker zacht. De kokers om de tellers heen zijn echter van Chinees speelgoedplastic en ook de middenconsole is opgetrokken uit een vreselijk grijs kunststof. Er zit speling in bijna alle bedieningsknoppen zoals de radio en de airco. Bij het indrukken van de tunnel boven de middenconsole zijn zelfs al kraakjes hoorbaar.
De deuren zijn volledig opgetrokken uit hard plastic, al maken ze wel een lekkere 'klonk'. De binnenruimte is voor twee achterpassagiers dik in orde: voor hen is er genoeg hoofd- en beenruimte. Een derde passagier kan maar beter jonger dan twaalf zijn. De achterbank kan helaas verre van plat en ligt vele malen hoger dan de kofferruimte. Praktisch is de auto daardoor niet echt.
Het stuurgedrag is goed. Het lekker in de hand liggende en mooi vormgegeven stuurtje laat zich goed door de handen glijden. Het is wel erg licht. Een uitzonderlijk goed rijgedrag, waar Ford toch echt bekend om staat, mistte ik wat bij de Fiesta. De Swift die ik onlangs proef reed met 1.3 motor, was beduidend feller en stuurde veel responsiever en speelser. De Fiesta houdt zich te allen tijde koest, komt aardig mee in het verkeer maar stribbelt tegen als je eens snel thuis wil zijn.
De auto wordt geleverd in opvallende exterieurkleuren waarbij een goede restwaarde in het gedrang kan komen. Ook het beige dashboard van de Ghia - even duur als de Titanium - is niet marktconform en moet maar net goed liggen bij autohandelaren over een paar jaar.
De Fiesta is op het oog geen brave burgermansauto. Verkrijgbaar in kekke kleurtjes en voorzien van een spacey dashboard. Jammer dat het rijgedrag geenszins zo extrovert is.
Gereden: Ford Fiesta vijfdeurs 1.25 Titanium, 18.700 euro
Comments [1]
DvhN: Van waterzuivering tot theater
NIEUW-AMSTERDAM De Coevorder stadsdichter Mart Brok kan zijn geluk niet op. Hij woont sinds april in een waterzuiveringsinstallatie en heeft er grote plannen mee.
Na een kleine klim op een ijzeren buitentrap toont Mart Brok een groot betonnen waterbassin. Er staat zo’n 40 centimeter groengetint water in. Dat moet er uitgepompt worden, laat de Coevorder stadsdichter weten. "Ik zou hier een zwembad van kunnen maken, maar ik dacht meer aan een overdekt dakterras." Het bassin is de bovenverdieping van zijn woning én van een podium dat in november de gordijnen open doet. "Ik woon sinds april in deze waterzuiveringinstallatie. Ik wist meteen wat ik ermee wilde: een plek voor kleinschalig theater neerzetten."
Brok huurt maar liefst vier zuiveringstorens op rij aan de Zijtak Oostzijde in Nieuw-Amsterdam, van iemand die de installatie tien jaar geleden van het Waterschap Velt & Vecht overnam. Nu geeft hij er een culturele bestemming aan. Het complex wordt in een moordtempo aangepast aan het nieuwe doel. Er was zelfs geen wc.
Niet alleen toneel en poëzie staan op het programma. Over een afgelegen bosweggetje waar tien jaar geleden nog een stenen straat zichtbaar was, loopt Brok naar het laatste bassin in de rij, op grondhoogte. "Hiér wil ik een zwembad. Als het niet te diep is, kan de buurt er mooi poedelen."
"Als je hier bent, komen de ideeën vanzelf", vervolgt de dichter als hij over de rand van de hoogste toren naar beneden tuurt. "Hier is een aardige klimmuur van te maken. Ik nodig de Borgerder klimgroep uit om hier eens te kijken. Hier kan zoveel dat je gek wordt als je eraan denkt."
Comments [0]
DvhN: 'We hebben 10.000 euro meer nodig'
VALTHE Zonder helpende hand van de gemeente komt het dorpshuis in Valthe volgend jaar in zwaar weer terecht. "De voorzieningen in het dorp hebben baat bij ons", zegt het bestuur.
Er is een podiumzaal waar toneelverenigingen in spelen en soms is er een begrafenisbijeenkomst. Een computerclub met leden tot aan Coevorden gebruikt de kelder. Er is een vertrek met bar en er zijn verscheidene vergaderruimtes. Twee artsen houden er hun spreekuur en er is zelfs een kapper. Het aantal partijen dat het dorpshuis in Valthe benut is niet op één hand te tellen. En toch dreigt het verenigingsgebouw kopje onder te gaan, als gemeente Borger-Odoorn het dorpshuis dadelijk kort op subsidie.
John Muijsers is voorzitter van bestuursstichting en eigenaar Ons Dorphuis. Die stichting stuurde onlangs een brandbrief naar de gemeenteraad. "We zijn in zes jaar van 35.000 euro subsidie naar 15.000 euro in 2009 gegaan. Het gemeentelijke plan Kern & Kader stelt de subsidie voor een dorpsruimte aan de hand van een inwoneraantal vast. Valthe heeft 1200 inwoners en heeft volgens het plan genoeg aan 120 vierkante meter ruimte. Maar onze dorpsruimte is ook een centrum voor buitendorpen. Op dit moment hebben we 500 vierkante meter. Het zit hier ’s avonds altijd vol."
Antje Cremer, secretaris van Ons Dorpshuis, betreurt het vooruitzicht: "Met 15.000 euro komen we niet rond. We hebben een fulltime beheerder en drie assistenten die het gebouw onder hun hoede hebben. Als je daar de elektriciteit en de stookkosten bij optelt, redden we het niet. We huisvesten veel activiteiten die te weinig opleveren, dat heb je met een dorpshuis." Muijsers: "We kunnen de schaakclub niet zomaar 10 euro per uur in plaats van 5 vragen. Dat kan de schaakclub echt niet betalen. We hebben zeker 10.000 euro meer nodig. En dan hebben we het nog niet gehad over een onderhoudsbeurt voor het dak."
De gemeente inspireerde de vereniging om een stichting op te richten voor commerciële activiteiten in het gebouw, die als inkomstenbron naast de subsidie kan gelden. Morgen wordt de akte voor Stichting Activiteiten Dorpshuis Valthe ondertekend.
Muijsers: "We proberen te verdienen met activiteiten en bijeenkomsten, maar een stichting draait niet ineens winst en daarom hopen we dat de gemeente ons helpt." Donderdag praten de gemeente en Ons Dorpshuis over de knelpunten van de multifunctionele accommodatie.
Origineel geplaatst op 9 september 2008
Comments [0]
DvhN: 'Dorpsbelangen broodnodig'
NIEUW-BUINEN Het 5000 inwoners tellende Nieuw-Buinen in de gemeente Borger-Odoorn heeft eindelijk een eigen vereniging voor dorpsbelangen. De eerste bestuursvergadering is achter de rug en vandaag presenteert de groep zich naar het dorp toe op een informatiedag. Een paar vragen aan penningmeester Anja Kamst.
Waarom een Dorpsbelangen?
"Er is de afgelopen jaren veel gebeurd in Nieuw-Buinen. Daarom hebben we als dorp een ’opbouwmedewerker’ gekregen, Gerrit van Arragon. Die heeft het initiatief genomen voor een vereniging voor dorpsbelangen. Alle dorpen die ons omringen hebben een dorpsbelangen. Het aangrenzende Buinerveen ook bijvoorbeeld en die dekt ook al een deel van Nieuw-Buinen. Volgens ons is het ook hier broodnodig."
Waarom is dat nodig?
"De gemeente Borger-Odoorn haalt de laatste tijd veel van ons weg, zoals ons dorpshuis. Daarnaast doet ze steeds minder aan onderhoud in het dorp. We hebben de afgelopen jaren ook problemen gekend, zoals rond de zaak Suzanne Wisman. We vinden dat het dorp wel eens positief naar buiten mag worden gebracht."
Hoe ziet de groep er uit?
"We hebben zeven personen naast de opbouwmedewerker die de eerste tijd als adviseur blijft. Vijf mannen, twee vrouwen."
Wat staat er op de agenda?
"Verkeersveiligheid, groenvoorzieningen, verlichting, overlast en alles wat bewoners aandragen."
Wanneer kan het dorp met jullie kennismaken?
"Op 15 september hebben we informatiebijeenkomsten om 16.00 tot 18.00 uur en van 19.00 tot 21.00 uur in sportcafé De Splitting. Op 4 oktober houden we een open dag in het Aailand-gebouw aan de Rozenlaan vanaf 10.00 uur ’s ochtends."
Origineel geplaatst op 27 augustus 2008
Comments [0]
Gereden: Suzuki Swift met dubbel gevoel
Eigenzinnig karretje, die Swift. Vanuit sommige hoeken lijkt de Suzuki ingetogen sportief. Maar zet een stap verder en er staat opeens een hoge bejaardenmobiel.
Dat dubbele gevoel zet zich binnen in de auto voort. De hoog-op-de-bok positie verklapt niet dat de 1.3 motor met 95 paardenkrachten een pocket rocket is. Zonder pardon jaag je de stadsrakker in de twee naar 80 kilometer per uur en in de derde versnelling raast de Swift vrolijk verder naar ons snelwegmaximum. De motor geeft geen krimp. Laat zachtjes van zich horen maar overstemt het binnenleven nooit. Dat de achterkant van de auto naar de buitenkant van de bocht uitwijkt, draagt alleen maar bij aan een speels karakter. De reclameslogan Wanna Play? is zeker niet uit de lucht gegrepen.
Daar staat tegenover dat het autootje overdreven makkelijk stuurt. Ideaal voor opa, oma en inparkeerinbecielen maar te licht voor Christiano Ronaldo. De plastic aandoende klakken die de versnellingsbak maakt bij het schakelen komen helaas wat goedkoop over, net als het simpel afgewerkte, vierkante meubilair. En de 500 euro kostende ingebouwde radio mag er dan fraai uitzien, hij produceert alleen maar herrie.
Een dubbel gevoel overheerst alom. De Swift is in ieder geval begeerlijk om zijn felle vooronder, dat is simpel zat.
Getest: Suzuki Swift 5drs Shogun 1.3, ongeveer 15.000 euro
Dat dubbele gevoel zet zich binnen in de auto voort. De hoog-op-de-bok positie verklapt niet dat de 1.3 motor met 95 paardenkrachten een pocket rocket is. Zonder pardon jaag je de stadsrakker in de twee naar 80 kilometer per uur en in de derde versnelling raast de Swift vrolijk verder naar ons snelwegmaximum. De motor geeft geen krimp. Laat zachtjes van zich horen maar overstemt het binnenleven nooit. Dat de achterkant van de auto naar de buitenkant van de bocht uitwijkt, draagt alleen maar bij aan een speels karakter. De reclameslogan Wanna Play? is zeker niet uit de lucht gegrepen.
Daar staat tegenover dat het autootje overdreven makkelijk stuurt. Ideaal voor opa, oma en inparkeerinbecielen maar te licht voor Christiano Ronaldo. De plastic aandoende klakken die de versnellingsbak maakt bij het schakelen komen helaas wat goedkoop over, net als het simpel afgewerkte, vierkante meubilair. En de 500 euro kostende ingebouwde radio mag er dan fraai uitzien, hij produceert alleen maar herrie.
Een dubbel gevoel overheerst alom. De Swift is in ieder geval begeerlijk om zijn felle vooronder, dat is simpel zat.
Getest: Suzuki Swift 5drs Shogun 1.3, ongeveer 15.000 euro
Comments [7]
Even gniffelen
Misschien maar één dag. De eerste en laatste keer dat ik de eerste plaats in de meer dan honderd leden tellende VKW-subleague bestijg, waarschijnlijk.
Comments [0]
Wat een ontzettend gave site
Hoe meer je het internet afspeurt, hoe kleiner het lijkt. Regiogebonden sites op mijn werk, een sociaal netwerkje hier en daar en wat persoonlijke interesses; dat is mijn surfgedrag in een notendop. Hoe meer ik internet, hoe meer ik het leuke aan de televisie herontdek. Je kan de televisie gewoon ergens opzetten en gaandeweg de avond word je vanzelf verrast. Door een knappe telefilm bijvoorbeeld, maar ook door hapklare brokken als De 25 meest komische televisiemomenten aller tijden. Nu is dat wel een erg slecht voorbeeld, maar soms heb je echt zo'n 'tjakka, dat was leuk' gevoel.
Gelukkig stuit ik soms ook nog wel eens op verrassende sites.
My Amazing Facts
Over zeldzame wolkensoorten, tweekleurige tweelingen, de tofste boomhutten en over een oneindige storm in Venezuela. Mooi spul. En schuw het vooral niet eigen verrassingen te spuwen.
Gelukkig stuit ik soms ook nog wel eens op verrassende sites.
My Amazing Facts
Over zeldzame wolkensoorten, tweekleurige tweelingen, de tofste boomhutten en over een oneindige storm in Venezuela. Mooi spul. En schuw het vooral niet eigen verrassingen te spuwen.
Comments [0]
Comments [0]