Coach van het Jaar, maar...
Ik mag voor aanvang van het seizoen graag een uurtje of wat gebogen zitten over de statistieken van voetballers uit de Eredivisie om mijn Coach van het Jaar-team samen te stellen. Maar dat het elftal voor het derde opeenvolgende jaar zo goed uitpakt is tamelijk absurd.
De vraagtekens boven sommige spelers, nemen de voetballers zelf weg. Moet ik Jonathan de Guzman nog één ronde de kans geven? Scoort hij er twee. Budget vrijmaken voor een meer lucratieve verdediger dan Nicky Kuiper? Twee goals in twee wedstrijden. Was Dries Mertens een goede keuze? Balletje in het netje. Kat in het bakkie. Na ronde zeven van het lichte voetbalmanagementspelletje sta ik 53ste in het algemeen klassement. En er zijn pak 'm beet 35.000 deelnemers. Ongelooflijk. Maar nu, na twee rondes de opstelling ongewijzigd gelaten te hebben, is het een kwestie van ontwaken. Mijn team is leuk, maar kan nog leuker. Danny Koevermans verdient misschien niet alleen het vertrouwen van zijn eigen trainer. De Guzman presteert aardig maar gooit een slot op de financiële mogelijkheden. Jon-Dahl Tomasson schiet er bovendien meer in. En hoe gaat AZ verder dit seizoen presteren? Keeper Serio Romero levert al twee ronden geen punten op. Het blijft een intrigerend spelletje.
