Een overdosis Bart

Er was eens, of eigenlijk slechts twee jaar gelden, een puzzelspel dat tartte met alle gebaande paden in het genre. Zoals in zoveel spellen, reeg je in Puzzle Quest drie steentjes in een vierkant speelveld aan elkaar om ze te verzamelen. Maar in Puzzle Quest deed je dat niet tegen de klok, maar tegen een computergestuurde tegenstander die om de beurt ook een zet in het speelveld deed. De bewaarde diamantjes werden omgezet tot de munitie voor spreuken waarmee je de tegenstander kon aanvallen - en wie het eerste door zijn levensenergie heen was, verloor. Dat alles ook nog eens ingepakt in een uitgebreid middeleeuws verhaal over veroveringen, prinsessen en intriges. Het succes was overweldigend. Puzzle Quest leefde nog lang en gelukkig.

Je zou dus zeggen dat opvolger Puzzle Kingdoms uitgebreid in de schijnwerpers zou staan. Maar niks daarvan. Het spel is fluisterstil uitgebracht voor de pc, Nintendo Wii en Nintendo DS en vermoedelijk worden andere platformen net zo onopvallend aangedaan. Eigenaardig, want het spel gaat verder waar Puzzle Quest ophield.

Letterlijk. In Puzzle Kingdoms ben je geen anonieme ridder meer, maar begin je als een generaal die legers aanstuurt om vestigingen te veroveren. Die legers kun je zelf samenstellen uit verschillende eenheden die hun eigen aanvallen en sterkte meebrengen. Eigenlijk vervangen ze de levensenergie uit Quest: wie als eerst door zijn soldaten heen is, verliest.

En dat gaat nogal snel. Zonder keuze uit moeilijkheidsniveaus blijkt een verovering van de tweede vestiging (!) al een bittere opgave. Het nieuwe spelmechaniek van Kingdoms laat toe dat je ziet welk soort steentje het veld inkomt als je een drietal wegspeelt. Dat vergt meer strategie dan ooit tevoren en lijkt een opsteker voor elke liefhebber. Maar… de computer combineert de steentjes met zoveel verve (lees: geprogrammeerd geluk) dat je onhoudbaar harde klappen om je oren krijgt. Zelfs als je hebt geïnvesteerd in sterkere ridders en betere spreuken. Dat voelt gemeen, vals, flauw. Het is ontzettend irritant.

Het euvel wordt enigszins ondervangen door een ingebouwde tweespeler-modus. Mens tegen mens is het nieuwe spelmechaniek razend spannend. Maar hoe vaak heb je een tegenspeler bij de hand? Puzzle Kingdoms is alleen leuk voor de meest fanatieke doorzetters die de zestig uur van voorganger Puzzle Quest om een of andere duistere reden met twee vingers in de neus doorkwamen.

Puzzle Kingdoms, puzzelspel, 1-2 spelers, alle leeftijden

Origineel geplaatst in Dagblad van het Noorden op 4 september 2009

Loading mentions Retweet